سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
391
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
ضمير در [ يعرف ] بشاهد راجع بوده و مقصود از [ تلك الحال ] حال الرضاع مىباشد . قوله : و ان يشاهد الولد : ضمير در [ يشاهد ] به شاهد راجع است . قوله : قد التقم الثدى : كلمه [ التقم ] فرو دادن طعام را مىگويند و كلمه [ ثدى ] بفتح ثاء و سكون دال پستان زنان را گويند . و فرو دادن پستان كنايه از خوردن و مكيدن آن مىباشد . قوله : و ان يكون مكشوفا : ضمير مستتر در [ يكون ] به [ ثدى ] راجع است . قوله : لئلا يلتقم غير الحلمة : كلمه [ حلمه ] بفتح حاء و لام و ميم سر پستان را گويند . قوله : و ان يشاهد امتصاصه له : ضمير مستتر فاعلى در [ يشاهد ] بشاهد راجع بوده و ضمير مجرورى در [ امتصاصه ] به طفل و در [ له ] به [ ثدى ] راجعست و كلمه [ امتصاص ] به معناى مكيدن مىباشد . قوله : و تحريك شفتيه : ضمير مجرورى بطفل رضيع راجع مىباشد و كلمه [ شفتيه ] به معناى لبان مىباشد . قوله : و التجرّع : كلمه [ جرعه ] به معناى يك دهان پر كردن و فرو دادن مىباشد . قوله : على وجه يحصل له القطع به : ضمير در [ له ] به شاهد و در [ به ] به امتصاص راجع است . قوله : و ان كانت هى السبب : ضمير [ هى ] به قرائن راجع است .